یکشنبه

انگار همین دیروز ها بود که خیلی بی قید تکیه داده بودم به دیوار کافه و داغون از شکست _ یک عشق _ چندین ساله دود سیگارم میرفت هوا که یکهو حرف های مرد جوانی من رو مدام به میز و جمعی که نشسته بودیم نزدیکتر کرد .
هوووم اگه ادیت پیاف بودم قطعا C'est L'amour رو میخوندم واسش !!
پ .ن: ولی تقویم میگه داره یک سال میشه !!

۴ نظر:

قهوه و سیگار گفت...

C'est L'amour...C'est L'amour...

شادی گفت...

همیشه باید یکی باشه که کمک کنه.وگرنه ادم غرق میشه.بدجور

عمو آلبرت گفت...

همیشه همینطوره...بعد از یک شکست...حال چه چند روزه چه چند ساله سیگار می چسبه!...
من منظورت رو از کامنتت نفهمیدم!...می خوای بگی نوشته هام شبیه هم شده؟...مشکل کجاست؟

عمو آلبرت گفت...

همیشه همینطوره...بعد از یک شکست...حال چه چند روزه چه چند ساله سیگار می چسبه!...
من منظورت رو از کامنتت نفهمیدم!...می خوای بگی نوشته هام شبیه هم شده؟...مشکل کجاست؟